wat betekent onterven van een kleinkind voor de verdeling

Onterven van een kleinkind is meestal geen aparte handeling

Een kleinkind wordt niet vaak "onterfd door de erfgenamen" apart, want erfgenamen bepalen niet zelf wie er wel of niet erft. Dat staat in het testament van de overledene, of anders in de wet. Als de opa of oma van het kleinkind een testament heeft gemaakt en het kleinkind daar niet in noemt, dan erft dat kleinkind niets, tenzij zijn eigen vader of moeder (dus het kind van de overledene) al eerder is overleden. In dat laatste geval kan het kleinkind in de plaats komen van de overleden ouder. Dat heet plaatsvervulling, en dat regelt boek 4 van het Burgerlijk Wetboek.

Onterven betekent dus niet dat er iets wordt afgepakt van het kleinkind, maar dat hij of zij niet is opgenomen in de verdeling zoals de overledene die heeft vastgelegd. Wel heeft een onterfd kind (en via plaatsvervulling ook een kleinkind) meestal recht op een deel van de erfenis in geld, de legitieme portie. Dat is een wettelijk recht dat los staat van wat in het testament staat, en het moet apart worden opgeëist bij de erfgenamen. Hoeveel dat precies is en hoe dat wordt berekend, verschilt per situatie en is iets waar een notaris naar kijkt. Wie deel is van zo'n verdeling en wil weten wat andere familieleden al hebben geregeld, kan iemand anders laten meekijken in het dossier.

Waar dit in de wet staat

De regels over erven, onterven en plaatsvervulling staan in boek 4 van het Burgerlijk Wetboek, het erfrecht. Daarin staat ook de legitieme portie, het deel waar een onterfd kind (of bij plaatsvervulling een kleinkind) aanspraak op kan maken. Voor de erfbelasting die daarover eventueel betaald moet worden, en de vrijstellingen die daarbij gelden, is de Successiewet 1956 van toepassing. Wie in zo'n situatie erfgenaam is en straks moet uitzoeken welke instanties bericht nodig hebben, kan later ook checken of alles goed is verwerkt.