Kan ik een erfenis weigeren, en wat gebeurt er dan?

Verwerpen kan, en dan bent u geen erfgenaam meer

Ja, u kunt een erfenis weigeren. Dat heet in de wet verwerpen. U geeft dan bij de rechtbank aan dat u niets van de erfenis wilt: geen bezittingen, maar ook geen schulden. Verwerpen doet u door een verklaring af te leggen bij de griffie van de rechtbank, meestal via een notaris. Als u verwerpt, wordt u geacht nooit erfgenaam te zijn geweest. U krijgt dan niets uit de erfenis, maar u bent ook niet aansprakelijk als er schulden overblijven.

Verwerpen is een van de drie keuzes die u heeft als erfgenaam. De andere twee zijn zuiver aanvaarden, waarbij u de erfenis volledig accepteert met alle bezittingen én schulden, en beneficiair aanvaarden, waarbij u de erfenis alleen accepteert als de bezittingen groter zijn dan de schulden. Wat beneficiair aanvaarden betekent en wanneer dat verstandig kan zijn, leest u in een ander artikel. Verwerpen is definitief: u kunt er later niet meer op terugkomen, ook niet als blijkt dat de erfenis toch positief was. Als u twijfelt of er meer schulden dan bezittingen zijn, is dat een vraag die vaak samen met een notaris wordt bekeken; wij leggen hier alleen uit wat de mogelijkheden zijn, niet wat in uw geval de beste keuze is.

Let op: als u al spullen uit de erfenis heeft weggehaald of verkocht, kan dat gezien worden als een handeling van een erfgenaam die de erfenis accepteert. Meer hierover staat in het artikel over wat er gebeurt als een nalatenschap meer schulden dan bezittingen heeft.

Waar dit in het Burgerlijk Wetboek staat

Deze drie keuzes, zuiver aanvaarden, beneficiair aanvaarden en verwerpen, staan in Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek, artikelen 190 tot en met 194. Daar staat ook dat verwerpen via een verklaring bij de rechtbank gaat en dat de keuze niet meer terug te draaien is zodra deze is gemaakt. De wet noemt hier geen vaste termijn waarbinnen u moet kiezen, maar schuldeisers of andere erfgenamen kunnen wel aan de rechter vragen om u een termijn te laten stellen.