wat gebeurt er met de erfenis als er geen erfgenamen te vinden zijn

De Staat erft als niemand zich meldt

Als er geen erfgenamen te vinden zijn, komt de nalatenschap uiteindelijk toe aan de Staat. Dit heet een "onbeheerde nalatenschap": een erfenis waarvoor niemand zich meldt om die te aanvaarden. De Staat wordt dan niet automatisch eigenaar. Eerst wordt gezocht of er toch erfgenamen zijn, via de wettelijke rangorde van familie: kinderen, dan ouders en broers en zussen, dan verdere familie. Pas als die zoektocht niets oplevert, valt de erfenis aan de Staat.

Deze zoektocht en afwikkeling gebeurt niet door de familie zelf, maar door een curator die de rechtbank aanwijst. Die curator onderzoekt wie er mogelijk recht heeft op de erfenis, betaalt schulden en kosten uit de bezittingen, en bewaart de rest. Meldt zich binnen een bepaalde termijn nog een erfgenaam, dan kan die alsnog aanspraak maken. Blijft het stil, dan gaat wat overblijft naar de Staat. Dit proces kan lang duren, zeker als het onduidelijk is of er verre familie bestaat. Wie zelf ontdekt dat hij mogelijk erfgenaam is van zo'n nalatenschap, kan zich melden bij de curator of de rechtbank; of aanvaarden verstandig is, en in welke vorm, is iets om per situatie te bekijken. Meer over de keuze om een erfenis te accepteren of niet staat bij kan ik een erfenis weigeren, en wat gebeurt er dan?

Waar dit in het erfrecht is geregeld

De regels over een nalatenschap zonder erfgenamen en de rol van de curator staan in Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek, het erfrecht. Daar staat ook de rangorde van erfgenamen die eerst wordt nagelopen voordat een erfenis als onbeheerd wordt behandeld. Wie twijfelt of hij als erfgenaam wordt aangemerkt en welke bezittingen of schulden daarbij horen, vindt daar meer over bij wat als de nalatenschap meer schulden dan bezittingen heeft? Voor vragen die niet in deze samenvatting passen, is het raadzaam de wettekst zelf te raadplegen of een notaris te vragen.