hoe schrijf ik een brief om mijn buitenlandse pensioen op te vragen

Een schriftelijk verzoek is meestal genoeg

Je vraagt je buitenlandse pensioen op met een gewone schriftelijke aanvraag aan het pensioenfonds of de pensioenuitvoerder in dat land. Je zet erin wie je bent, wanneer je bij dat fonds pensioen hebt opgebouwd (bijvoorbeeld via een werkgever in het buitenland), en dat je een overzicht wilt van je opgebouwde pensioen. Vaak vraagt het fonds om een kopie van een identiteitsbewijs en soms om een polisnummer of personeelsnummer van vroeger. Heb je dat nummer niet meer, dan kun je dat gewoon melden in de brief; het fonds kan meestal ook zoeken op naam en geboortedatum.

Sommige fondsen hebben een eigen aanvraagformulier op hun website staan, andere werken alleen met een brief. Is het fonds gevestigd in een land waar geen Nederlands of Engels wordt gesproken, dan is het de moeite waard om te kijken of de brief ook in een andere taal kan. Krijg je na verzending geen reactie, dan lees je bij wat te doen als een instantie niet reageert welke vervolgstappen daarbij horen. Let erop dat je het overzicht opvraagt bij de juiste uitvoerder: soms is het fonds overgenomen of ondergebracht bij een andere partij dan waar je ooit bij aangemeld was.

Wat de Pensioenwet hierover zegt

De Pensioenwet regelt voor Nederlandse pensioenfondsen dat een deelnemer recht heeft op informatie over zijn opgebouwde pensioen, zoals een jaarlijks overzicht. Voor een fonds in het buitenland geldt de Nederlandse Pensioenwet niet, maar veel landen hebben vergelijkbare regels over het recht op inzage in je eigen pensioengegevens. Daarom is de gangbare route een schriftelijk verzoek aan het fonds zelf, zonder dat daar een wettelijke Nederlandse termijn aan hangt. Voor het staatspensioen dat losstaat van dit fonds, de AOW, geldt een aparte regeling via de Algemene Ouderdomswet; dat overzicht vraag je op een andere manier op, namelijk bij de Sociale Verzekeringsbank.