mijn moeder is overleden wie zorgt er nu voor haar hond

Wie er nu voor de hond zorgt

De wet regelt niet wie er voor het huisdier van een overledene zorgt. Een hond of kat is juridisch gezien een bezitting, en valt dus in de erfenis, net als de meubels of de auto. Er is geen instantie die dit automatisch oppakt of controleert. In de praktijk is het meestal familie, een buur of een goede vriend die dit oplost, gewoon omdat het dier op dat moment ergens moet zijn.

Formeel wordt de hond eigendom van de erfgenamen op het moment van overlijden. Als er meerdere erfgenamen zijn, is de hond dus van hen samen, totdat er iets anders is afgesproken. Wie de hond feitelijk verzorgt, mag met de andere erfgenamen bespreken wie het dier definitief houdt, of dat er geld nodig is voor de opvang of dierenarts. Is er een testament, dan staat daar soms in wie de hond moet krijgen, maar dat is niet verplicht en niet iedereen legt dit vast. Is er twijfel over wie welke spullen of dieren uit het huis mag meenemen, dan is de vraag Mag ik spullen uit het huis van de overledene meenemen? een goed vertrekpunt.

Waarom dit uit het erfrecht volgt

Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek, het erfrecht, bepaalt dat de bezittingen van een overledene bij het overlijden overgaan op de erfgenamen. Een huisdier wordt daarin niet apart genoemd en krijgt dus geen andere behandeling dan een fiets of een servies. Dat betekent ook dat de zorg voor het dier meeloopt met de bredere vragen over de erfenis, zoals wat er gebeurt als de nalatenschap vooral schulden bevat. Meer daarover staat bij Wat als de nalatenschap meer schulden dan bezittingen heeft? Wie de erfenis liever niet wil, kan die ook weigeren; wat dat voor het huisdier en de rest van de spullen betekent, staat bij Kan ik een erfenis weigeren, en wat gebeurt er dan?