wat moet ik regelen om mijn hond of kat mee te nemen naar buitenland

Reisdocumenten voor de hond of kat regelen

Om een hond of kat mee te nemen naar het buitenland heeft het dier meestal een chip, een geldige rabiësvaccinatie (vaccinatie tegen hondsdolheid) en een Europees dierenpaspoort nodig. Dat paspoort krijgt u van een dierenarts, en de dierenarts zet er ook de chip en de vaccinatie in. Zonder chip mag de vaccinatie niet meetellen, dus de chip moet eerst geplaatst zijn.

De precieze eisen verschillen per land. Binnen de Europese Unie gelden over het algemeen dezelfde basisregels, maar landen buiten de EU kunnen extra eisen stellen, zoals een bloedtest of een wachttijd na de vaccinatie. Het is daarom verstandig om ruim van tevoren bij de dierenarts of bij de ambassade van het land van bestemming te vragen wat er precies nodig is, en hoeveel tijd de voorbereiding kost. Wie tegelijk met het dier ook zelf emigreert, regelt vaak meerdere zaken naast elkaar; wat u eerst moet regelen als u naar het buitenland vertrekt staat op een rijtje wat daarbij op volgorde komt.

Dit platform gaat over de zaken die u bij de gemeente en andere Nederlandse instanties moet regelen rond een verhuizing of emigratie, niet over dierenartsen of grensformaliteiten van andere landen. Wij noemen dit onderwerp daarom kort, en verwijzen verder naar de dierenarts en naar de officiële informatie van het land van bestemming.

Dit valt buiten wat wij regelen

Deze vraag gaat niet over de aangifte van vertrek die u bij de gemeente doet als u zich uitschrijft (artikel 2.43 van de Wet basisregistratie personen), en ook niet over de vraag of u na vertrek nog belasting betaalt in Nederland (hoofdstuk 7 van de Wet inkomstenbelasting 2001). Die twee zaken lichten we op andere plekken toe, bijvoorbeeld bij de vraag of u in Nederland belastingplichtig blijft na emigratie. De regels voor het meenemen van een huisdier staan niet in de Nederlandse wetgeving die wij hier gebruiken, maar in Europese en internationale regelgeving over dierengezondheid. Daarom kunnen wij hier geen termijn of eis uit een wetsartikel noemen, en verwijzen we door naar de dierenarts en de officiële instanties van het land van bestemming.