we worden het niet eens over de spullen van mijn overleden moeder

Onenigheid over de inboedel bevriest de verdeling, niet de erfenis

Als erfgenamen het niet eens worden over de spullen van hun overleden moeder, mag niemand zomaar spullen meenemen of verdelen zolang er geen overeenstemming is. De inboedel blijft dan onderdeel van de nalatenschap totdat alle erfgenamen samen een verdeling afspreken, of totdat een rechter die verdeling vaststelt. Dit voelt vaak vervelend, vooral als het huis leeg moet of verkocht moet worden, maar er is geen wettelijke termijn waarbinnen erfgenamen het eens moeten worden. De wet verplicht wel dat alle erfgenamen meedoen aan de verdeling: één erfgenaam kan niet alleen beslissen wat er met de spullen gebeurt, ook niet als hij bij zijn moeder in huis woonde. Meer hierover staat op de pagina over wat er mag met spullen uit het huis van de overledene.

Komen de erfgenamen er samen niet uit, dan zijn er een paar gangbare vervolgstappen. Ze kunnen een mediator inschakelen om samen tot een verdeling te komen, een boedelnotaris of executeur laten bemiddelen als die er is, of naar de kantonrechter of rechtbank stappen om een verdeling te laten vaststellen. Welke weg passend is, hangt af van de situatie en de verhoudingen tussen de erfgenamen; een notaris of mediator kan daarbij helpen. Dit systeem geeft geen advies over welke route te nemen, en verwijst hiervoor door naar de juiste beroepsgroep. Wie met meerdere erfgenamen tegelijk moet afstemmen wie welke stap oppakt, vindt uitleg op de pagina over hoe je onderling verdeelt wie wat regelt.

Waar dit in de wet staat: Boek 4, titel 3

Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek regelt het erfrecht, waaronder de verdeling van een nalatenschap tussen erfgenamen. Dat boek bepaalt dat een nalatenschap toebehoort aan alle erfgenamen samen, en dat verdeling alleen kan met instemming van iedereen of via de rechter. Er staat geen termijn in de wet die dwingt tot een snelle verdeling van de inboedel; wel kunnen andere lopende zaken, zoals de aangifte erfbelasting onder de Successiewet 1956, een eigen termijn hebben die los staat van de verdeling van de spullen.