wat moet ik regelen als iemand zonder vaste woonplaats is overleden

Overlijden zonder vaste woonplaats verandert de regelprocedure niet

Ook als iemand geen vaste woonplaats had, moet het overlijden gewoon worden doorgegeven en moet de erfenis gewoon worden afgehandeld. Meestal doet een uitvaartondernemer de aangifte van overlijden bij de gemeente waar iemand is overleden, ook als die persoon daar niet stond ingeschreven. De gemeente zorgt voor de registratie in de basisregistratie personen. Dat is de landelijke registratie waarin staat wie is overleden en wanneer. Zonder vast adres wordt deze registratie op een iets andere manier verwerkt, maar het overlijden wordt hoe dan ook vastgelegd.

Voor de erfenis zelf maakt het geen verschil of de overledene een vast adres had. De erfgenamen krijgen te maken met dezelfde keuzes en dezelfde termijnen als bij ieder ander overlijden: wat er met bezittingen en schulden gebeurt, of de erfenis wordt aanvaard of geweigerd, en welke aangifte er bij de Belastingdienst moet worden gedaan. Wie zelf ook niet ergens ingeschreven staat, of te maken heeft met een overledene die dat niet was, leest meer over de gevolgen daarvan bij wat te doen als iemand niet ergens staat ingeschreven. Zijn er meerdere erfgenamen die samen moeten uitzoeken wie wat oppakt, dan helpt het overzicht over het verdelen van taken tussen nabestaanden.

Waar dit uit volgt: Wet BRP en Boek 4 BW

De registratie van een overlijden staat in artikel 2.7 van de Wet basisregistratie personen: een overlijden wordt vastgelegd in de basisregistratie, ook als de overledene niet ingeschreven stond op een woonadres. De rechten en plichten van erfgenamen, waaronder het aanvaarden of verwerpen van een erfenis, staan in Boek 4 van het Burgerlijk Wetboek en gelden onafhankelijk van de woonplaats van de overledene. De aangifte erfbelasting en de eventuele vrijstellingen staan in de Successiewet 1956; ook daarvoor is de woonplaats van de overledene niet de bepalende factor voor de vraag of er aangifte moet worden gedaan.