aangifte doen van een doodgeboren kind

Aangifte van een doodgeboren kind is verplicht, ook zonder leven

Ja, ook een doodgeboren kind moet u aangeven bij de gemeente. Dat geldt of de geboorte plaatsvond na een korte of een lange zwangerschap, en of het kindje al overleden was vóór de bevalling of vlak daarna. De aangifte gebeurt bij de gemeente waar het kind is geboren, meestal via het ziekenhuis of de verloskundige die u daarbij helpt. De ambtenaar van de burgerlijke stand maakt hiervan een akte op. Dat is een officieel document waarin de geboorte wordt vastgelegd. Bij een doodgeboren kind komt hierin te staan dat het kind levenloos is aangetroffen.

De termijn voor deze aangifte is drie dagen na de geboorte. In de praktijk regelt het ziekenhuis of de verloskundige vaak een groot deel van de eerste stappen, maar de aangifte zelf blijft iets wat u als ouder doet of laat doen. Als u en uw partner samen deze aangifte moeten regelen naast andere zaken, kan het helpen om vooraf af te spreken wie welk onderdeel oppakt. Een doodgeboren kind telt niet mee voor kinderbijslag en hoeft niet aangemeld te worden bij de zorgverzekering, maar het kind krijgt wel een naam en een plek in de burgerlijke stand als u dat wilt. Ook geboorteverlof kan in deze situatie een rol spelen; de voorwaarden daarvoor leest u in het overzicht over geboorteverlof aanvragen.

Waar dit staat: Burgerlijk Wetboek Boek 1, artikel 19e

De verplichting om een geboorte binnen drie dagen aan te geven staat in artikel 19e van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek. Dit artikel maakt geen onderscheid tussen een kind dat levend geboren is en een kind dat levenloos ter wereld komt: in beide gevallen is er een aangifte nodig bij de gemeente. Voor verlofregelingen rond bevalling en geboorte is de Wet arbeid en zorg de relevante wet; deze regelt onder welke voorwaarden recht op verlof bestaat.